مصدر

( اِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- محکم کاری کردن.
۲- کاری را با حزم و هوشیاری انجام دادن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) خود را حفظ کردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) پیشه ور شدن، پیشه گرفتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- شمردن، حساب کردن.
۲- نهی کردن از کارهایی که در شرع ممنوع باشد.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- سوختن، آتش گرفتن.
۲- محو شدن یکی از پنج سیاره «زحل، مشتری، مریخ، زهره، عطارد» در زیر شعاع خورشید، یا مقارنه خورشید با یکی از آن‌ها.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- در کنار گرفتن.
۲- در پناه گرفتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) گرد آمدن مردم برای انجام کاری.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) به هم ساییدن، به هم سودن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) استوار بودن، محکم بودن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- حاضر شدن.
۲- فرا رسیدن هنگام مرگ.
۳- جان کندن.
۴- شهری شدن، از سفر یا بیابان به شهر آمدن.