ص مر. اِمر لسان الغیب (لِ نُ لْ غَ) [ ع. ] (ص مر. اِمر.) ۱- آن که اسرار نهانی و پنهان گوید. ۲- لقب خواجه شمس الدین محمد حافظ غزل سرای نامی ایران.