صفت

(فَ) (ص.) = فرتود: پیر، سالخورده و از کار افتاده.

(فَ) [ په. ] (ص.) از یاد رفته، از خاطر محو شده.

(فَ هَ) (ص.)
۱- گردآمده، جمع شده.
۲- اندوخته شده.

(فُ)
۱- (اِ.) پشت، ظهر. مق رو.
۲- (ص.) هیز، مخنث.
۳- پلید، پلشت.

(فَ رّ) [ ع. ] (ص.)
۱- گسترنده فرش.
۲- در فارسی به معنی پیشخدمت، خدمتکار.

(فِ) [ ع. ] (ص.)
۱- درشت.
۲- سخت سرخ رنگ.
۳- جامه.

(فَ رّ) [ ع. ] (ص.) بسیار گریزنده.

(فَ) (ص.)
۱- مترقی، پیش رو.
۲- خوب، عالی.
۳- راست، مستقیم.
۴- در اصطلاح نجوم به معنی سَعْد، اوج.

(فُ دا) [ ع. ] (ص.) ج. فَرَد؛ تک، تنها. ؛ نماز ~ نمازی که تنها خوانده شود. مق نماز جماعت.

(فَ) [ په. ] (ص.)
۱- گشاد، وسیع.
۲- پهناور، گسترده.
۳- بسیار فراوان.
۴- مسرور، شادمان.
۵- آسوده.