صفت

(فَ) [ اوس. ]
۱- (پ ی ش .) بر سر فعل درآید و آن در اصل به معنی به، به سوی، در باشد: فرارو.
۲- (حراض.) نزد، نزدیک: فرااو رفتم.
۳- به، با.
۴- سوی، جانب.
۵- (ص.)بلند، عالی.
۶- در میان: فراچنگ.
۷- دورتر یا بالاتر: فراتر.
۸- پیرامون، گرداگرد: فرابار.

(فِ دِ) [ فر. ] (ص.) نوعی حکومت مرکب از دولت‌های مستقل ایالتی و یک دولت مرکزی که توسط مردم همه ایالت‌ها انتخاب می‌شود.

(فَ رّ) [ ع. فرُاء ] (ص.)
۱- پوستین دوز، پوستین فروش.
۲- پوست پیرا، واتگر.

(فَ حْ) [ ع. ] (ص.)
۱- گشن، جنس نر از هر حیوان.
۲- بسیار دانا.
۳- دلیر و نیرومند؛ ج. فحول.

(فَ خّ) [ ع. ] (ص.) بسیار فخر کننده.

(فَ) (ص.) پخت، پهن، پخش.

(فَ خْ) [ ع. ] (ص.)
۱- گرامی، بزرگوار.
۲- سخن جزل و فصیح.

(فَ) [ ع. ] (ص.) بسیار فخر کننده.

(فَ) [ ع. ] (ص.) بزرگوار، گرامی.

(فَ) [ ع. ] (ص.) ناگهانی.