صفت

(فُ جّ) [ ع. ] (ص.) جِ فاجر.

(فَ جَ رَ یا رِ) [ ع. فجره ] (ص.) جِ فاجر.
۱- بدکاران، بدکرداران.
۲- زناکاران.

(فَ) [ ع. ] (ص.) ناگهانی.

(فَ) [ ازع. ] (ص.) دردناک، ناگوار.

(فَ حّ) [ ع. ] (ص.) بدزبان، ناسزاگو.

(~. کُ رُ) [ فر. ] (ص.) ویژگی ماده‌ای که رنگ آن در برابر نور تغییر می‌کند و با تابش بیشتر نور تیره تر می‌گردد.

(فِ) [ فر. ] (ص.) کسی که علاقه شدید به یکی از اعضا یا البسه معشوق خود دارد.

(فَ) [ ع. ]
۱- (ص.) کوفته و ریزه ریزه کرده.
۲- نان خشک نرم ساییده.

(فَ) [ ع. ]
۱- (ص.) تافته، مفتول.
۲- ریسمان باریک از پوست خرمابن.
۳- آن چه از چرک بدن که با انگشتان تابند.

(فُ یا فِ) (ص.) آن که لب زیرینش فروافتاده باشد.