صفت

(ص.) هر چیز خوب و بدیع و زیبا.

(ض) [ ع. ] (ص.)
۱- فزونی یابنده.
۲- دانشمند، صاحب هنر.

(س) [ ع. ] (ص.)
۱- ضایع، خراب.
۲- پوسیده، گندیده.
۳- پوچ.
۴- بی اثر.
۵- بد – خُلق.
۶- در فارسی به معنی زن بدکاره.

[ فر. ] (ص.)آن که پیرو مسلک سیاسی فاشیسم باشد.

(رِ) [ ع. ] (ص.)
۱- سوار، اسب سوار.
۲- جنگاور، دلیر. ج. فُرسان و فوارس.

(رْ)
۱- (اِ.) قوم پارس که در جنوب ایران ساکن بودند.
۲- نام سرزمین پارس.
۳- (ص.) ایرانی.

(~.) (ص.) کسی که زبان مادری او فارسی باشد.

(رِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.)دست کشنده از کاری.
۲- (ص.) آسوده، رها شده.

[ ع. ] (ص.)
۱- جدا کننده حق از باطل.
۲- تمیز دهنده و فرق گذارنده میان امور.
۳- مرد سخت ترسناک.

(ح) [ ع. ] (ص.)
۱- زشت، قبیح.
۲- بسیار، زیاد، آن چه از حد بگذرد.