صفت

(خ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نازنده، فخر کننده.
۲- (ص.) هر چیز گران بها و قیمتی.

(تِ) [ ع. ] (ص.)
۱- سست، ضعیف.
۲- آب نیم گرم.

(تِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) یورش برنده، به ناگاه گیرنده.
۲- (ص.) دلیر، شجاع، خون ریز.

(غَ یا غِ هَ) [ ع. ]
۱- (اِ.) سختی تاریکی شب.
۲- (ص.) سخت سیاه. ج. غیاهب.

(غَ) [ ع. ] (ص.)
۱- با حمیت، ناموس – پرست.
۲- غیرتمند، پُر غیرت، مجازاً دلیر و شجاع.

(غِ یْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) غایب شدن.
۲- (ص.) ناپیدا، پنهان.

(غَ یا غ یْ) [ ع. ]
۱- (ق.) جز، سوا، مگر.
۲- دیگر.
۳- (ص.) بیگانه.
۴- در تصوف عالم کون که اسم غیریت و سوائیت بر او اطلاق کنند.
۵- جزء پیشین بعضی از کلمه‌های مرکب که معنای مخالف به کلمه می‌دهد و معادل پیشوند «نا» است: غیرجایز (ناروا)، غیرعادلانه (ظالمانه).

(غَ) [ ع. ] (ص.) گمراه، بیراه.

(~.) [ ع. ] (ص.) لاغر، نحیف، ناتوان.

(غُ لِ) (ص.)
۱- خام، نارس.
۲- بی عقل.