صفت

(غَ فّ) [ ع. ] (ص.) از صفات خداوند به معنای آمرزنده.

(غَ) [ ع. ] (ص.) از صفات خداوند به معنای آمرزنده.

(غَ شَ شَ) [ ع. ] (ص.) خودرأی، بی – باک. ؛ میرزا ~ مرد خودرأی، مرد خودآرا.

(غَ ضْ) [ ع. ]
۱- (ص.) خشمناک.
۲- در فارسی: منجنیق و سنگی که در منجنیق گذارند.

(غَ سّ) [ ع. ] (ص.)
۱- بسیار شوینده.
۲- جامه شوی.
۳- مرده شوی.

(غَ) [ ع. ] (ص.)
۱- شسته.
۲- غسل داده شده.

(غَ) [ ع. ] (ص.) بسیار از هر چیز، وافر.

(غَ زّ) [ ع. ] (ص.) ریسمان تاب، ریسمان – باف، ریسمان فروش ؛ ج. غزالون، غزالین.

(غَ) [ ع. ] (ص.)
۱- هرچیز نادر و نو.
۲- دور از وطن.
۳- بیگانه.

(غَ بِ) [ ع. غریبه ] (ص.)
۱- مؤنث غریب.
۲- زن دور از وطن.