صفت

(کُ جَ یا جِ) (ص.) = کنج:
۱- خری که زیر دهانش ورم کرده باشد.
۲- خر دم بریده.

(کُ) (ص.)
۱- مقابلِ تیز و تند.
۲- کودن و نادان.
۳- دلیر و پهلوان.

(کَ یا کُ) (ص.) دانا، حکیم، فیلسوف.

(کَ نّ) [ ع. ] (ص.)
۱- رفتگر، زباله – کش.
۲- کسی که چاه مستراح را پاک می‌کند.

(کَ نِ) (ص.) کهنه، فرسوده.

(کَ) (ص.) کمترین.

(کَ نِ) (ص.)
۱- کمترین.
۲- فرومایه، حقیر.

(کُ مَ) [ تر. ]
۱- (اِ.) مدد، یاری، کومک نیز به همین معنی است.
۲- (ص.) آن که همکاری می‌کند.
۳- دستیار، همراه.