صفت

(کَ یا کُ) (ص.) دانا، حکیم، فیلسوف.

(کَ. گَ) (ص.) کنده گر، حکاک.

(کَ نِ) (ص.) کهنه، فرسوده.

(کَ نّ) [ ع. ] (ص.)
۱- رفتگر، زباله – کش.
۲- کسی که چاه مستراح را پاک می‌کند.

(کَ) (ص.) کمترین.

(کَ نِ) (ص.)
۱- کمترین.
۲- فرومایه، حقیر.

(کُ مَ) [ تر. ]
۱- (اِ.) مدد، یاری، کومک نیز به همین معنی است.
۲- (ص.) آن که همکاری می‌کند.
۳- دستیار، همراه.