صفت

(فَ) [ ع. ] (ص.)
۱- گم شده، از دست رفته.
۲- کنایه از: مرده، درگذشته.

(فَ) [ ع. ] (ص.) تهیدست، تنگدست.

(فَ) [ ع. ] (ص.) عالم به احکام شرع.

(فَ یا فُ)(ص.)۱ – ابله، نادان.
۲- حرام – زاده.

(فَ طِ) [ ع. ] (ص.)
۱- زیرک، باهوش.
۲- دانا.

(فَ ظّ) [ ع. ] (ص.) درشت خو و بدزبان.

(فَ) [ ع. ] (ص.) کاری که در شناعت و بدی از حد درگذشته.

(فَ عّ) [ ع. ] (ص.) پُرکار، کوشا.