رس
(رُ) (اِ.)
۱- خاک مخصوص کوزه گری.
۲- (ص.) محکم، سخت ؛ ~ کسی را بالا آوردن کنایه از: او را اذیت و آزار کردن. ؛ ~کسی را کشیدن او را بی نهایت خسته کردن.
(رُ) (اِ.)
۱- خاک مخصوص کوزه گری.
۲- (ص.) محکم، سخت ؛ ~ کسی را بالا آوردن کنایه از: او را اذیت و آزار کردن. ؛ ~کسی را کشیدن او را بی نهایت خسته کردن.
(رِ دْ) [ ع. ] (ص.)
۱- پیرو، تابع.
۲- ترک، کسی که پشت سرِ سوار مینشیند.
۳- هر الف و واو و یای ماقبل «روی» مانند شجاع، نفور، بغیر چنین قافیهای را «مُردَف» خوانند.