صفت

[ ع. ] (ص.) خشنود، قانع.

(فِ) [ ع. ] (ص.)
۱- ترک کننده.
۲- اصطلاح سنّییان درباره شیعه به علت ترک رأی صحابه در بیعت با ابوبکر و عمر.

[ فر. ] (ص.)
۱- ریشه‌ای، اساسی.
۲- طرف دار اصلاحات کامل در امور کشور.
۳- دراصطلاح ریاضی: علامت جذر و کعب.
۴- ریشه n ام یک عدد یا یک عبارت که با علامت ّنشان داده شود.

(تِ) [ ع. ] (ص.) دایم، برقرار.

(جِ) [ ع. ] (ص.) امیدوار، امید دارنده.

[ په. ] (ص.)
۱- جوانمرد، بخشنده.
۲- دانشمند، دانا.

(نُ) [ ع. ] (ص.) دارای قدرت، متنفذ.

(بِ) [ ع. ] (ص.) چهارم، چهارمی.

[ ع. ] (ص.) بخشنده، سخی.

(ذَ) [ ع. ] (ص.) خوار، زبون. ج. اَذِلاّ ء یا اَذِلّه. ؛ ~ مرده دشنامی است کسان را.