صفت

فرخال

(فَ) (ص.) موی فروهشته که چین و شکن نداشته باشد.

    فرخج

    (فَ رَ خْ) (ص.)
    ۱- زشت، نازیبا.
    ۲- نامتناسب، ناشایسته.
    ۳- ناپاک، پلید.
    ۴- سست، ضعیف.

      فرح بخش

      (~. بَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) آن چه که شادی آورد، شادی بخش.

        فرخ

        (فَ رُّ) (ص.)
        ۱- خجسته، مبارک.
        ۲- زیبا.

          پیمایش به بالا