(خَ) (ص.) مقر، معترف. ج. خستوان.
(خَ) ۱- (اِ.) خار و خاشاک. ۲- (ص.) پست، فرومایه.
(خَ دَ) [ ع. خریده ] (ص.) ۱- مروارید ناسفته. ۲- دختر نارسیده. ۳- زن شرمگین. ج. خرائد.
(خَ رَ) (ص.) آن که خر را کرایه دهد؛ خربنده.
(خُ رَّ) (ص.) شاد، شادمان.
(خَ. طَ) [ فا – ع. ] (ص.) احمق، گول.
(خَ رِ) [ ع. ] (ص.) مرد کم عقل و پیر.
(خَ رَ) (ص.) سیاه مست، طافح.
(خُ سَ) (ص.) خشنود، قانع.
(خُ) [ په. ] (ص.) ۱- کوچک. ۲- کم سال، کودک.
