صفت

(~. گَ) [ ع – فا. ] (ص فا.)
۱- کسی که مال مردم را به تاراج برد.
۲- راهزن، دزد.

(~.) [ ع – فا. ] (ص مر.)
۱- معیوب، دارای نقص.
۲- مقصر، گناهکار.

(ی) (~.) [ ع – فا. ] (ص فا.)
۱- کسی که تفحص بدی‌ها و معایب دیگران کند، تا آن‌ها را آشکار سازد.
۲- بدگوی مردمان.

(~.) [ ع – فا. ] (ص مر.) کسی که خانواده و فرزند زیاد دارد.

(~. مَ) [ ع – فا. ] (ص مر.) کسی که دارای عیال باشد، عیال وار.

(عَ یا عُ رَ نَ یا نِ) [ ع – فا. ] (ص نسب. اِمر.) جنس زن و دختر؛ مق. مردینه، پسرینه.