صفت

عنود

(عُ) [ ع. ] (ص.)
۱- ستیزه کار.
۲- سرکش.

    عنید

    (عَ) [ ع. ] (ص.)۱ – ستیزکننده.
    ۲- ناسازگار.
    ۳- رو کننده حق.

      عنیف

      (عَ نِ) [ ع. ] (ص.)
      ۱- خشن، سخت.
      ۲- سختگیر.

        عنین

        (عِ نِّ) [ ع. ] (ص.) مردی که توانایی جماع کردن ندارد.

          عنبرسوز

          (~.) [ ع – فا. ] (ص فا.) ظرفی که در آن عنبر بسوزانند.

            عمی

            (عَ ما) [ ع. ] (ص.) کور، نابینا.

              عمیاء

              (عَ) [ ع. ] (ص.) مؤنث اعمی ؛ زن نابینا.

                پیمایش به بالا