صفت

عمیاء

(عَ) [ ع. ] (ص.) مؤنث اعمی ؛ زن نابینا.

    عمیم

    (عَ مِ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- تمام، کامل.
    ۲- شامل همه.
    ۳- هرچه فراهم آید و بسیار گردد.

      عمل دار

      (~.) [ ع – فا. ] (ص فا.) والی، حاکم، تحصیل دار مالیات.

        علیه

        (عَ لِ یَّ) [ ع. علیه ] (ص.) مؤنث علی ؛ بلند مرتبه، ارجمند، از اهل رفعت و شرف.

          عمار

          (عَ مّ) [ ع. ] (ص.)
          ۱- مرد با ایمان.
          ۲- بردبار، باوقار.

            علیا

            (~.) [ ع. ] (ص تف.) مؤنث اعلی.
            ۱- بلندتر، بالاتر.
            ۲- هر جای بلند و مرتفع.

              پیمایش به بالا