صفت

عدل

(عِ) [ ع. ]
۱- (اِ.) یک لنگه از دو لنگه بار.
۲- (ص.) مثل و مانند چیزی در وزن و بها.

    عدله

    (عَ دَ لِ) [ ع. عدله ] (ص.) جِ عادل ؛ کسانی که برای شهادت دادن شایسته باشند.

      عدن

      (عَ دْ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) همیشه بودن در جایی.
      ۲- (ص.) بهشت جاوید.

        عتل

        (عُ تُ) [ ع. ] (ص.)درشت گوی سخت آواز.

          عتید

          (عَ) [ ع. ] (ص.)
          ۱- آماده، مهیا، حاضر.
          ۲- تناور، تنومند، جسیم.

            عتیق

            (عَ) [ ع. ] (ص.)
            ۱- باستانی، کهنه.
            ۲- بهترین از هرچیزی، برگزیده.
            ۳- بنده آزاد شده.
            ۴- کریم، بزرگوار.
            ۵- شراب.

              عتیقه

              (عَ قِ) [ ع. عتیقه ]
              ۱- (ص.) مؤنث عتیق.
              ۲- هرچیز گران قیمت و باارزش.

                عجایب

                (عَ یِ) [ ع. عجائب ] (ص.) جِ عجیب ؛ چیزهای شگفت آور و بدیع.

                  عدات

                  (عُ) [ ع. عداه ] (ص. اِ.) جِ عادی ؛ دشمنان.

                    عجب

                    (عَ جَ) [ ع. ]
                    ۱- (اِمص.) شگفتی، تعجب.
                    ۲- (ص.) شگفت آور، عجیب.

                      پیمایش به بالا