صفت

(پَ) (ص.) چیز پهن و صاف که لبه آن گرد باشد و تیزی نداشته باشد.

(پَ تُ پَ) (ص.)
۱- پهن، عریض.
۲- دارای اندام بزرگ و نامناسب.

(پَ رِ) [ په. ]
۱- ( اِ.) دیو.
۲- آفت، بلا، آسیب.
۳- (ص.) زشت، نازیبا.
۴- بدخوی مردم آزار در مورد زن.

(ص.)
۱- پاک دامن، زاهد.
۲- ایرانی.
۳- عارف، دانشمند.

(ص.) پیرمرد.

(ص.) پاره، قطعه.

(دَ) (ص.) مجازاً: میانجیگری و واسطه شدن جهت آشتی و یا از میان بردن اختلاف طرف‌های دعوا، وساطت.

(بَ یِّ) [ ع. ] (ص.) هویدا، واضح.

(رِ) (ص.)۱ – بی کس، غریب.
۲- بی قدر، بی اعتبار.

(ص.)
۱- مریض، دردمند.
۲- ناتوان، رنجور.