صفت

بوالعجب

(بُ لْ عَ جَ) [ ع. ] (ص.) شگفت آور، شعبده، پر از شگفتی.

    بهی

    (بَ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- نیکو، زیبا.
    ۲- روشن، تابان.

      بهیه

      (بِ یَّ) [ ع. بهیّه ] (ص.)
      ۱- روشن، تابان.
      ۲- نیکو، زیبا.

        بهش

        (بَ) [ ع. ] (ص.) مرد خندان و گشاده رو.

          بهلول

          (بُ) [ ع. ] (ص.)
          ۱- مرد خنده رو.
          ۲- نیکوکار.
          ۳- بزرگ طایفه.

            بهادر

            (بَ دُ) [ تر. ] (ص.) دلیر، دلاور، شجاع.

              به

              (بِ) [ په. ] (ص.) خوب، نیک.

                Scroll to Top