(اَ فَ) [ ع. ] (ص.) زرد، زردرنگ.
(اَ بَ) [ ع. ] (ص.) ۱- خوب رو، زیبارو. ۲- مویی که سفید مایل به سرخ باشد.
( اَ ) [ ع. ] (ص.) جِ صاحب. ۱- یاران، دمسازان. ۲- مالکان، صاحبان.
(اَ هَ) [ ع. ] (ص.) مردی که سیاهی چشم او به کبودی آمیخته باشد؛ میشی چشم.
(اَ یَ) [ ع. ] (ص.) سفیدمو و پیر.
(اَ یَ) [ ع. ] (ص.) آن که نشان مادرزادی دارد، خال دار.
(~.) (ص.) نورس (خربزه و مانند آن) نوباوه.
(اَ شَ) [ ع. ] (ص.) مردی است که دست او شل باشد، آن که دستش معیوب و از کار افتاده باشد.
(اَ شَ مّ) [ ع. ] (ص.) مرد خودپسند، خودبین.
(اِ کَ یا کِ) (ص.) اسبی که دست راست و پای چپش سفید باشد.