صفت

(~. دِ) (ص فا.) ساقیگری.

(~. ~.) (ص فا.)
۱- دفتردار.
۲- حسابدار.

(~. وَ) (ص فا.) آن چه که موجب سرسام شود.

(~. خِ) (ص مر. اِمر.) آن که در رأس خیل قرار دارد، سردسته.

(~. وَ) (ص مر. اِمر.) داور سوم است که طرفین دعوی مشترکاً او را تعیین می‌کنند، حکم مشترک.

(سَ) (ص فا.) آن که بدقدم است و اطرافیانش زود می‌میرند.

(سَ)(ص مر.) خوشحال، شادمان.

(سَ) [ په. ] (ص فا.) فرمانده قشون، سالار.