صفت

خلیط

(خَ) [ ع. ] (ص.)
۱- آمیخته.
۲- آمیزشکار.
۳- انباز.

    خلیع

    (خَ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- خلع شده.
    ۲- پریشان.
    ۳- نابه فرمان.
    ۴- خودکام.

      خلیق

      (خَ) [ ع. ] (ص.)
      ۱- خوش خلق، خوش – خوی.
      ۲- سزاوار، شایسته.

        خمار

        (خَ مّ) [ ع. ] (ص.) شراب فروش، باده – فروش.

          خلنده

          (خَ لَ دِ) (ص فا.) آن چه که در چیزی فرو رود.

            خلو

            (خِ) [ ع. ] (ص.)
            ۱- تهی، خالی.
            ۲- بیزار.

              خلقان

              (خَ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ خَلَق ؛ کهنه‌ها، ژنده‌ها.

                خلق

                (خَ لِ) [ ع. ] (ص.) نیکخوی، خوش – خوی.

                  پیمایش به بالا