صفت

حکاک

(حَ کّ) [ ع. ] (ص فا.) کسی که شکل یا نوشته‌ای را بر فلز یا نگین انگشتری حک کند.

    حقیر

    (حَ) [ ع. ] (ص.) ذلیل، خوار، زبون.

      حقوق بگیر

      (~. بِ) [ ع – فا. ] (ص فا.) آن که هر ماه حقوق دریافت می‌کند.

        حقه

        (حُ قِّ) [ ع. حقه ]
        ۱- (اِ.) ظرف کوچکی برای نگهداری جواهر یا اشیاء دیگر.
        ۲- کوزه مانندی کوچک از جنس سفال یا چینی که روی آن سوراخ ریزی دارد، آن را به سر وافور نصب می‌کنند برای کشیدن تریاک.
        ۳- (ص.) حیله گر، زرنگ.

          حقود

          (حَ) [ ع. ] (ص.) کینه ورز، پرکینه.

            پیمایش به بالا