صفت

(مُ ءَ ذِّ) [ ع. ] (ص.) کسی که اذان می‌گوید.

(مُ ءَ سِّ) [ ع. ] (ص.) بنیانگذار.

(مُ مِ) [ ع. ] (ص.) دیندار، متدین. ج. مؤمنان، مؤمنون.

(مُ ءَ وَّ) [ ع. ]
۱- (اِمف.) تأویل شده.
۲- (ص.) قابل تأویل.

(مِ یا مَ) (ص.) ملس، ترش و شیرین.

(مُ ءَ دّ) [ ع. ] (ص.) ادا کننده، گزارنده.

(مَ ءَ بَّ) [ ع. ] (ص.) همیشه و جاوید.

(مُ تَ مِ) [ ع. ] (ص.) اعتماد کننده.

(مُ ءَ خَُ) [ ع. ] (ص.) قسمت عقب چیزی.

(مُ وَ لَّ) [ ع. ] (ص.) دل داده، شیفته.