صفت

تنبیده

(تَ دِ) (ص مف.)
۱- جنبیده، لرزیده.
۲- بنایی که سقف و دیوارهای آن فروریخته.

    تنجنده

    (تَ جَ دَ یا دِ) (ص فا.) = تنجیدن: به خود پیچنده، درهم فشرده، ترنجنده.

      تن آسان

      (~.) (ص مر.)
      ۱- آسوده، مرفه.
      ۲- تن درست، سالم.
      ۳- تن پرور، خوش گذران.

        تمیز

        (تَ) [ ع. تمییز ]
        ۱- (مص م.) بازشناختن.
        ۲- جدا کردن.
        ۳- (ص.) پاکیزه، پاک.
        ۴- تشخیص دادن، فرق گذاشتن.

          پیمایش به بالا