صفت

تندرو

(تُ. رُ) (ص فا.)
۱- آن که در حرکت و رفتن سریع باشد.
۲- بی باک، بی پروا.

    تند

    (تُ) (ص.)
    ۱- تیز، برنده.
    ۲- جلد، چالاک.
    ۳- طعمی که دهان رابسوزاند، مانند: طعم فلفل.
    ۴- بلندی، تپه.
    ۵- بدخو، خشمگین.

      تنبیده

      (تَ دِ) (ص مف.)
      ۱- جنبیده، لرزیده.
      ۲- بنایی که سقف و دیوارهای آن فروریخته.

        تنجنده

        (تَ جَ دَ یا دِ) (ص فا.) = تنجیدن: به خود پیچنده، درهم فشرده، ترنجنده.

          تن آسان

          (~.) (ص مر.)
          ۱- آسوده، مرفه.
          ۲- تن درست، سالم.
          ۳- تن پرور، خوش گذران.

            تمیز

            (تَ) [ ع. تمییز ]
            ۱- (مص م.) بازشناختن.
            ۲- جدا کردن.
            ۳- (ص.) پاکیزه، پاک.
            ۴- تشخیص دادن، فرق گذاشتن.

              پیمایش به بالا