صفت

تند

(تُ) (ص.)
۱- تیز، برنده.
۲- جلد، چالاک.
۳- طعمی که دهان رابسوزاند، مانند: طعم فلفل.
۴- بلندی، تپه.
۵- بدخو، خشمگین.

    تنبیده

    (تَ دِ) (ص مف.)
    ۱- جنبیده، لرزیده.
    ۲- بنایی که سقف و دیوارهای آن فروریخته.

      تنجنده

      (تَ جَ دَ یا دِ) (ص فا.) = تنجیدن: به خود پیچنده، درهم فشرده، ترنجنده.

        تن آسان

        (~.) (ص مر.)
        ۱- آسوده، مرفه.
        ۲- تن درست، سالم.
        ۳- تن پرور، خوش گذران.

          تمیز

          (تَ) [ ع. تمییز ]
          ۱- (مص م.) بازشناختن.
          ۲- جدا کردن.
          ۳- (ص.) پاکیزه، پاک.
          ۴- تشخیص دادن، فرق گذاشتن.

            پیمایش به بالا