صفت

تمیم

(تَ) [ ع. ] (ص.)
۱- تمام و کامل.
۲- استوار، سخت.

    تمنده

    (تَ مَ دِ) (ص فا.) کسی که زبانش در سخن گفتن می‌گیرد.

      تمتمام

      (تَ تَ) [ ع. ] (ص.) کسی که به علت تند حرف زدن، سخنش فهمیده نمی‌شود.

        تمام

        (تَ) [ ع. ] (ص.)
        ۱- کامل، درست.
        ۲- بی – عیب.
        ۳- رسا.
        ۴- همه، همگی.

          تماشاچی

          (~.) [ ع – تر. ] (ص مر. اِمر.) کسی که نمایش، بازی یا مسابقه‌ای را تماشا کند.

            تلپ

            (تِ لِ) (ص.)
            ۱- تالاپ.
            ۲- ویژگی آن که خود را به دیگران تحمیل می‌کند. ؛~شدن سربار شدن.

              تلخ

              (تَ) [ په. ] (ص.)
              ۱- دارای مزه غیرمطبوع، بدمزه.
              ۲- زننده، سخت، سخن تلخ.
              ۳- تندخو، بدخلق.

                تگین

                (تَ گِ) [ تر. ] (ص.)
                ۱- خوش ترکیب، زیبا شکل.
                ۲- پهلوان، دلاور.
                ۳- در ترکیب نام‌های ترکی آید: سبکتگین.

                  پیمایش به بالا