صفت

(تَ) (ص.)
۱- کسی که خود را کثیف و ناپاک نگاه دارد.
۲- شور و غوغا.

(تَ یّ) [ ع. ] (ص.) پرهیزگار. ج. اتقیاء.

(تَ) [ په. ] (ص.) اندک، کم، قلیل.

(تَ یا تِ قّ) (ص.) صدایی که از شکستن چیزی یا برخورد دو جسم سخت یا افتادن جسمی به وجود می‌آید. ؛ ~و لق الف – نیمه تعطیل. ب – زهوار دررفته، فرسوده. ؛ ~ ِ ~چیزی درآمدن الف – صدای چیزی درآمدن. ب – افشا شدن امری نهانی.