صفت

(حَ یَّ) [ فا – ع. ] (ص مر.) بی غیرت.

(حَ) (ص مر. ق مر.)
۱- بی اندازه، بی شمار.
۲- بی کران، غیرمحدود.

(خَ طَ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- بدون آسیب.
۲- بی ارزش.

(ص مر.)
۱- بی فکر، بی اندیشه.
۲- غافل.
۳- بی غم، لاقید.

(دَ) (ص مر.) بی سر و سامان، بی سرمایه.

(رَ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- سخت دل، شقی، قسی.
۲- ظالم، ستمکار.

(رَ) (ص مر.) بی غیرت.

(رَ) (ص مر.)
۱- بدون رنگ.
۲- عالم وحدت.
۳- کنایه از: ساده و بی آلایش.

(بَ) (ص مر.)
۱- بی ارزش، بی قیمت.
۲- پُربها، گرانبها، آنقدر که نتوان برایش قیمتی تعیین کرد.

(ص مر.)دارای بوی بد، بدبو، متعفن.