صفت

بی انصاف

(اِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- آن که از راه عدالت منحرف گردد.
۲- ظالم، ستمکار، بیدادگر.

    بی انضباط

    (اِ ض ِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
    ۱- آن که در هیچ چیز نظم ندارد.
    ۲- بی عصمت، بی تربیت، بی نظم.

      بی اختیار

      (اِ) [ فا – ع. ] (ص.)
      ۱- بی اراده.
      ۲- بدون فکر و تصمیم قبلی.

        بی آلایش

        (یِ) (ص.)
        ۱- خالص و پاک.
        ۲- مجازاً صاف و ساده، بی ریا.

          پیمایش به بالا