صفت مرکب بی بها (بَ) (ص مر.) ۱- بی ارزش، بی قیمت. ۲- پُربها، گرانبها، آنقدر که نتوان برایش قیمتی تعیین کرد.
صفت بور [ په. ] (ص.) ۱- سرخ کم رنگ. ۲- اسب سرخ. ۳- کسی که از عهده انجام کار برنیامده و شرمنده شده باشد.