صفت

بوالعجب

(بُ لْ عَ جَ) [ ع. ] (ص.) شگفت آور، شعبده، پر از شگفتی.

    بهی

    (بَ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- نیکو، زیبا.
    ۲- روشن، تابان.

      بهیه

      (بِ یَّ) [ ع. بهیّه ] (ص.)
      ۱- روشن، تابان.
      ۲- نیکو، زیبا.

        بهمنش

        (بِ مَ نِ) (ص مر.) = وهمنش: دارای منش نیک، دارای اندیشه خوب.

          بهش

          (بَ) [ ع. ] (ص.) مرد خندان و گشاده رو.

            بهلول

            (بُ) [ ع. ] (ص.)
            ۱- مرد خنده رو.
            ۲- نیکوکار.
            ۳- بزرگ طایفه.

              بهره ور

              (~. وَ) (ص مر.)۱ – بهره بر.
              ۲- بهره – دار، بافایده.
              ۳- سودبرنده.
              ۴- کامیاب.

                پیمایش به بالا