صفت

(بِ بَ) (ص.) مهیّا، فراهم بودن وسایل زندگی.

(بَ) [ ع. ] (ص.)
۱- کسی که از دنیا بریده و به خدا پیوسته و نیز از ازدواج خودداری کند.
۲- پارسا، پاکدامن، لقب حضرت فاطمه (ص) و حضرت مریم.

(ص.) بایسته، لازم، واجب.

(یَ) (ص.) بایست، بایستی، لازم است، ضروری است.

(یِ) [ ع. بائر ] (ص.) خراب، لم یزرع.

(یِ) [ ع. ] (ص.) بی نوا، ناتوان.

(یِ) [ په. ] (ص.)ضرور، لازم، خواستن.

(ئِ) [ ع. ] (ص.) آن چه شبی بر آن گذشته باشد (از گوشت و نان و غیره)، شب مانده، بیات ؛ مق. تازه.