صفت

بائت

(ئِ) [ ع. ] (ص.) آن چه شبی بر آن گذشته باشد (از گوشت و نان و غیره)، شب مانده، بیات ؛ مق. تازه.

    بانمک

    (نَ مَ) (ص.)
    ۱- جذاب، گیرا، ملیح.
    ۲- برخوردار از ویژگی‌های جالب و خوشایند که دیگران را به خنده وامی دارد.

      باهر

      (هِ) [ ع. ] (ص.)
      ۱- روشن، تابان.
      ۲- آشکار، هویدار.

        باهم

        (هَ)
        ۱- (اِمر.) به اتفاق، با یکدیگر.
        ۲- (ص مر.) مجتمع، متحد.

          بامی

          (مَ) (ص.) درخشان، صفت و عنوان شهر بلخ.

            پیمایش به بالا