صفت

بالنده

(لَ دِ) (ص فا.) نمو کننده، نشو و نما – کننده.

    بالابلند

    (بُ لَ) (ص مر.)
    ۱- آن که قدش دراز باشد، بلندقد، بلندقامت.
    ۲- طولانی تر از حد معمول، دراز.
    ۳- کامل و بدون کم و کسر.

      باکره

      (کِ رِ) [ ع. باکره ] (ص.) دختر، دوشیزه.

        باکلاس

        (کِ) [ فا – فر. ] (ص.)
        ۱- ویژگی آن که مقررات و آداب اجتماعی را به خوبی رعایت می‌کند.
        ۲- دارای کیفیت خوب یا مطلوب نسبت به مجموعه همانند خود.

          باکوره

          (رِ یا رَ) [ ع. باکوره ] (ص.)
          ۱- اول هر چیز.
          ۲- میوه نورس، نوبر، ج. باکورات. بواکیر.

            بالا

            (ص فا.)
            ۱- بالنده، نمو کننده.
            ۲- زبر، فوق.
            ۳- بلندی، ارتفاع.
            ۴- طول، درازا.
            ۵- پشته، تپه.
            ۶- قد و قامت. ؛ ~ بالاها پریدن کنایه از: بسیار جاه طلب بودن.

              باقیات

              [ ع. ] (ص. اِ.) جِ باقیه. ؛ ~ صالحات عمل‌های نیک، کارهای نیکو.

                باقل

                (قِ) [ ع. ] (ص.) زمین گیاه برآورده سبز شده.

                  پیمایش به بالا