صفت

(لَ. یَ رَ) [ ع. ] (ص.) بایر، غیر قابل کشت.

(لَ. یَ زَ) [ ع. ] (ص.) بی زوال، جاودان.

(لَ مّ) [ ع. ] (ص.) نمُام، بدگوی، سخن – چین.

(لَ لَ) (ص.) لبالب، پر.

(لَ تُ) (ص.)
۱- تنبل و بی غیرت.
۲- فربه، پرگوشت.

(~.) (ص.) ضایع و زبون.

(لَ کّ تِ) (ص.) زن بی حیا، فاحشه.

(لُ) (ص.) بی ادب، بی حیا، بی شرم.

(~.) (ص.)
۱- ابله، نادان.
۲- خسیس، فرومایه.

(لَ) [ ع. ] (ص.)
۱- از زمین برگرفته.
۲- بچه افکنده که بردارند، کودک سر راهی.
۳- انسان گم شده‌ای که متکفلی ندارد و خود نیز نمی‌تواند مستقلاً زیست کند. ملتقط موظف است حفاظت و تربیت لقیط را عهده دار شود.
۴- حرامزاده.