صفت

لقیط

(لَ) [ ع. ] (ص.)
۱- از زمین برگرفته.
۲- بچه افکنده که بردارند، کودک سر راهی.
۳- انسان گم شده‌ای که متکفلی ندارد و خود نیز نمی‌تواند مستقلاً زیست کند. ملتقط موظف است حفاظت و تربیت لقیط را عهده دار شود.
۴- حرامزاده.

    لک

    (لُ) [ افغا. ] (ص.) گنده و ناتراشیده.

      لفاظ

      (لَ فّ) [ ع. ] (ص.) زبان باز، پُرحرف.

        لفتره

        (لَ تَ رَ یا رِ) (ص.) سفله، فرومایه، پست.

          لفجن

          (لَ جِ) (ص.) لفچن، کسی که لب بزرگ و ستبر دارد.

            لفیف

            (لَ) [ ع. ] (ص.)
            ۱- گروه پراکنده از مردم.
            ۲- درپیچیده. ج. لفایف.

              لق

              (لَ) (ص.) = لغ:
              ۱- نااستوار، هر چیزی که در جای خود محکم نباشد.
              ۲- بی موی.
              ۳- صحرای خشک و بی علف.

                لعنتی

                (~.) (ص.) [ ع – فا. ] سزاوار دشنام و نفرین.

                  Scroll to Top