شه تار
(شَ) (اِمر.) اولین تار سازها.
(شَ دَ تَ) [ ع. ] (اِ.) تثنیه شهادت، دو صیغه «اشهدان لا اله الا الله» و «اشهدان محمداً رسول الله».
(شَ نَ یا نِ) (اِ.)
۱- چوب دستی که چارپایان را به وسیله آن رانند.
۲- چوبی که گازران پارچه و لباس را به هنگام شست وشو با آن کوبند؛ کدین.
(~.) (اِ.)
۱- آواز و صدای چیزی (مانند صریر قلم و آواز نفیر و نای و سورنای).
۲- آواز جانوران (اهلی و وحشی).