اسم

(شَ یا ش)۱ – (حامص.) عمل شنیدن.
۲- (اِ.) یکی از حواس ظاهره و آن شنیدن اصوات است.

(شُ)
۱- (اِمص.) عمل شنیدن.
۲- (اِ.) دستگاه رسانه‌ای مخفی برای جاسوسی و کنترل مخالفان.

(ش س) (اِ.) اِشنوسه، عطسه.

(شَ گَ) (اِ.) شنجرف، اکسید سرب که سرخ رنگ است و از آن در نقاشی استفاده م ی کنند.

(ش س) (اِ.) جزیی از فعل است که در هر صیغه تغییر می‌کند و مفهوم شخص و عدد را به فعل می‌افزاید.

(ش هْ) (اِ.) نک شنا.

(شَ) [ ع. ] (اِ.) ج. شنیعه.
۱- زشتی‌ها، بدی‌ها، کارهای زشت.
۲- خطاها.
۳- فتنه‌ها، فسادها.

(شَ یا شُ) (اِ.) گنبد، قبه.