شله
(شَ لَّ) (اِ.) جایی که در آن آشغال و خاکروبه ریزند.
(شُ لَ یا لِ) (اِ.)
۱- جای خاکروبه و زباله.
۲- فرج (زن)، شرم زن.
۳- لتهای که زنان در ایام حیض در شرم خود نهند.
(~. بِ) (اِمر.) نوعی غذا. طرز تهیه آن چنین است: گوشت را با نخود خیس کرده و پوست گرفته مانند آبگوشت بار کنند. پس از طبخ استخوانهای آن را کشیده، مقداری مساوی گوشت و برنج علاوه کرده مانند دمپخت میپزند. آب آن که تمام شد، پیاز داغ روی آن داده زیره میپاشند.
(~. زَ) (اِمر.) نوعی غذای ایرانی به صورت شلهای که با برنج، شکر، گلاب و زعفران تهیه میشود و آن را با خلال پسته و بادام و دارچین تزیین میکنند.
(شَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جامهای است که در زیر زره پوشند.
۲- زره کوچک که در زیر زره بزرگ پوشیده میشود.