اسم

(شَ مّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بوییدن.
۲- (اِ.) یکی از حواس پنجگانه که وظیفه اش درک بوی هاست.
۳- بو.
۴- ادراک.

(~.) (اِ.) چارق.

(شَ) (اِ.) ناخن.

(شَ لَ) (اِ.)
۱- گام بلند.
۲- نوعی جست و خیز با گام‌های بلند به هنگام راه رفتن. ؛ ~تخته انداختن الف – با حرکات بی قاعده و مستانه بالا و پایین جستن، رقص شتری کردن. ب – ول گشتن و همه جا رفتن.

(ش) (اِ.)
۱- نوعی دوختن و آن چنان است که دو طرف پارچه را برهم نهند و کوک‌های خرد و ریز بر وی زنند بطوری که دو روی آن مشابه باشد، برخلاف بخیه که دو روی آن با یکدیگر مشابهت ندارد.
۲- بخیه درشت.

(~.) [ ع. ] (اِ.)
۱- گروه پراکنده، قوم متفرق.
۲- گروهی که شتران را برانند.

(شَ لَّ) [ ع. شلاله ] (اِ.) آبشار.

(ش بَ) (اِ.) مالیاتی که به مناسبت اعیاد وصول می‌شد.

(ش لِ. شُ) (اِ.) صدای دست و پا زدن در آب.

(شَ پُ) (اِ.) صدای پا، صدای پای کسی که آهسته راه می‌رود.