(شَ) (اِ.) ران، ران انسان یا حیوان.
(شَ) (اِ.) = شگا. شغا: تیردان.
(شَ) (اِ.) نک شغال.
(شُ) (اِ.) = سکالیو. سکارو. سکالو: آن چه که بر روی اخگر آتش پزند از نان و گوشت و جز آن.
(ش گِ) (اِ.) روش، راه، طریقه، طرز.
(ش) (اِ.) نیزه کوتاه.
(ش فِ)(اِ.)اشکوفه، غنچه، گل درخت میوه دار.
(ش هْ) (اِ.) ترس.
(شُ هْ)(اِ.)۱ – شوکت. ۲- مهابت، هیبت.
(شَ یا ش وِ) [ ع – شکوه ] (اِمص.) ۱- شکایت. ۲- ناله.