اسم

شقایق

(شَ یِ) (اِ.) گیاهی است یکساله از تیره خشخاش که غالباً در مزارع و کشتزارها م ی روید. گلش منفرد و بزرگ و زیبا به رنگ قرمز است.

    شقشقه

    (شِ شِ قِ یا قَ) [ ع. شقشقه ] (اِ.) چیزی مانند ریه که شتر هنگام هیجان از دهان خود خارج می‌کند. ج. شقاشق.

      شقه

      (شَ قَّ یا قُِ) [ ع. شقه ] (اِ.) پاره‌ای از چیزی.

        شقیقه

        (شَ قَ یا قِ) [ ع. شقیقه ] (اِ.)
        ۱- خواهر.
        ۲- گیج گاه، کنار پیشانی. ج. شقائق.

          شق

          (شَ) [ ع. ] (اِ.) شکاف، چاک.

            شق

            (ش) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- ناحیه.
            ۲- کرانه، سو.
            ۳- نیمه چیزی.
            ۴- یک طرف بدن یا بار.

              شفره

              (شَ رَ یا رِ) [ ع. شفره ] (اِ.)
              ۱- کارد بزرگ و پهن.
              ۲- تیزی شمشیر.

                شفش

                (شَ) (اِ.) نی و چوبی که حلاج پنبه را با آن می‌زند.

                  پیمایش به بالا