اسم

(ش تِ) (اِ.) مخلوطی از آب و آهک و خاک و شن که در پی ریزی ساختمان به کار می‌رود.

(شَ) (اِ.) چاپلوسی، چرب زبانی.

(شَ رَ یا رِ) [ ع. شفره ] (اِ.)
۱- کارد بزرگ و پهن.
۲- تیزی شمشیر.

(شَ) (اِ.) نی و چوبی که حلاج پنبه را با آن می‌زند.

(~.) (اِ.)
۱- شاخ درخت.
۲- شوشه، شفشه.

(شُ) (اِ.) خاکستر و بقایای حاصل از سوختن اشنان قصارین که حاوی مقداری کربنات پتاسیم است و به همین جهت در صابون سازی به کار می‌رود؛ سنگ گازران، حجرلوقواغرافس.

(شَ) [ په. ] (اِ.) جانوری است پستاندار از راسته گوشت خواران شبیه به سگ، که دارای دُمی پُر مو می‌باشد.

(شَ غَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) برانگیختن فتنه و فساد.
۲- (اِ.) آشوب، شور و غوغا.

(شُ) [ ع. ] (اِ.) کار، پیشه.