اسم

شفع

(شَ) [ ع. ] (اِ.) زوج (عدد)، جفت ؛ ج. اشفاع، شفاع.

    شفعه

    (شُ عَ یا عِ) [ ع. شفعه ] (اِ.) حق همسایگی.

      شفق

      (شَ فَ) [ ع. ] (اِ.) سرخی افق پس از غروب آفتاب.

        شفه

        (شَ فَ یا فِ) [ ع. شفه ] (اِ.) لَب.

          شعفه

          (شَ عَ فَ یا فِ) [ ع. شعفه ] (اِ.)
          ۱- سر کوه، رأس جبل.
          ۲- پاره‌ای از موی مجتمع در سر.
          ۳- باران نرم.
          ۴- سر قلب، آن جا که به علاقه رگ آویزان است ؛ ج. شعف، شعوف، شاف، شعفات.

            شعله

            (شُ لَ یا لِ) [ ع. شعله ] (اِ.)
            ۱- زبانه آتش.
            ۲- فروغ، روشنی.

              شعوب

              (شُ) [ ع. ] (اِ.) جِ شعب ؛ قبایل بزرگ.

                شعور

                (شُ) [ ع. ]
                ۱- (مص م.) دریافتن.
                ۲- (اِ مص.) ادراک.
                ۳- آگاهی.

                  پیمایش به بالا