اسم

شش

(شُ) [ په. ] (اِ.) ریه، جگر سفید، دستگاه تنفسی در انسان و اغلب حیوانات.

    شش پر

    (~. پَ) (اِمر.)
    ۱- نوعی گرز آهنین که دارای شش پهلو باشد.
    ۲- چوبدستی ضخیم و کوتاه دارای سری گرد که به وسیله خطوط به شش قسمت شده و بر آن میخ‌های درشت کوبیده باشند.

      شش خنج

      (~. خَ) (اِ.) گردکانی باشد که درون آن را خالی کنند و به جهت بازی قمار پر از سرب سازند.

        شست

        (شَ) (اِ.) انگشت بزرگ و پهن دست یا پا، انگشت نر، انگشت ابهام. ؛~ کسی خبردار شدن ناگهان پی بردن، به فراست دریافتن.

          شست

          (~.) (اِ.) قلاب و تور ماهیگیری، دام، کمند.

            شرنگ

            (شَ رَ) (اِ.)
            ۱- سمُ، زهر.
            ۲- هر چیز تلخ.
            ۳- حنظل.

              شره

              (شَ رَ) [ ع. ]
              ۱- (مص ل.) حریص شدن.
              ۲- (اِ.) حرص، آز.

                Scroll to Top