اسم

(شَ طّ) [ ع. ] (اِ.) رود بزرگ که وارد دریا شود. ج. شطوط.

(شَ) [ ع. ] (اِ.) حرف‌ها و سخن‌های به ظاهر کفرآمیزی که عارف از شدت وجد و حال بر زبان می‌راند.

(شَ یّ) [ ع. ] (اِ.) جِ شطحیه ؛ سخنانی که ظاهر آن خلاف شرع باشد.

(شَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جزو، پاره.
۲- نیمه چیزی.

(شَ رَ) [ معر. ] (اِ.) = شترنگ: نوعی بازی فکری به وسیله مهره‌هایی با نام‌های شاه، وزیر، اسب، رخ، فیل، سرباز.

(~. خَ) (اِ.) گردکانی باشد که درون آن را خالی کنند و به جهت بازی قمار پر از سرب سازند.

(شَ) (اِ.) انگشت بزرگ و پهن دست یا پا، انگشت نر، انگشت ابهام. ؛~ کسی خبردار شدن ناگهان پی بردن، به فراست دریافتن.