اسم

شبادان

(شَ) [ قس. شبستان ] (اِمر.)
۱- آن جا که شب آرام گیرند.
۲- زیرزمین عمیق خانه که در تابستان برای خنکی از آن استفاده کنند.

    شباط

    (شُ) [ عبر. ] (اِ.) پنجمین ماه سال سریانی مأخوذ از نام یازدهمین ماه سال یهودیان که تقریباً بر آن منطبق است. این ماه در ۳۱ ژانویه تقویم رومی شروع می‌شود و شامل ۲۸ روز است و در هر چهار سال یک روز کبیسه بدین روزها افزوده می‌گردد.

      شبانه روز

      (~.) (اِمر.)
      ۱- شب و روز، بیست و چهار ساعت، یک شب و یک روز.
      ۲- همیشه، علی الاتصال.

        شباهنگ

        (شَ هَ) (اِمر.)۱ – مرغ سحر.
        ۲- تیشتر، ستاره شعری ‘، ستاره صبح.

          شبتک

          (شَ تَ) (اِ.) = شپتک: نوعی بازی و آن چنان است که به یک پای برجهند و لگد بر پشت و پهلوی هم زنند.

            شب رنگ

            (شَ. رَ) (ص مر.)
            ۱- دارای رنگ تیره.
            ۲- اسب تیره رنگ.
            ۳- (اِ.) سنگی است سیاه.

              شب غریب

              (شَ غَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) نان و حلوایی که در شب اول دفن میت به جهت ترویح روح او قسمت کنند.

                پیمایش به بالا