اسم

(شَ) (اِمر.) = شباویز: مرغ حق، پرنده‌ای که شب هنگام از شاخه درختان آویزان می‌شود و می‌خواند.

(~.) (اِمر.) گیاهی است از تیره صلبیان که زینتی است و به سبب دارا بودن گل‌های معطر و زیبا غالباً در باغچه‌ها کشت می‌شود. شب بوی، شقاری، شمشم، خمخم، خیرو، خیری نیز گفته می‌شود.

(~.) (اِمر.)
۱- لباس خواب.
۲- روسری که شب هنگام خوابیدن به سر بندند.

(~.)
۱- (ص فا.) شبرو.
۲- (اِمر.) صدای آرام پا.

(~.) (اِمص.) تاخت ناگهانی در شب، شبیخون.

(~. چِ) (اِمر.)
۱- هر گوهر آبدار و درخشنده.
۲- کرم شب تاب.
۳- چراغانی.

(~. چَ رِ) (اِمر.) آجیل و میوه که در شب نشینی می‌خورند.

(شَ نِ) (اِمر.) شبستان.