اسم

(~.) (اِمر.)
۱- کسی که شب جایی را نبیند.
۲- خفاش.

(~. مِ) (اِمر.) هر نوشته‌ای که شب هنگام و پنهانی میان مردم پخش کنند.

(شَ نِ هَ یا هِ) (اِمر.) گنج زر و جواهری که در زیر زمین دفن کنند.

(شَ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- جوانی.
۲- پرده‌ای است از موسیقی.

(شَ) [ قس. شبستان ] (اِمر.)
۱- آن جا که شب آرام گیرند.
۲- زیرزمین عمیق خانه که در تابستان برای خنکی از آن استفاده کنند.

(شَ شَ) (اِمر. ق مر.) همه شب.

(~.)
۱- (ص فا.) شبرو.
۲- (اِمر.) صدای آرام پا.

(~.) (اِمص.) تاخت ناگهانی در شب، شبیخون.