اسم

شب پوش

(~.) (اِمر.)
۱- لباس خواب.
۲- روسری که شب هنگام خوابیدن به سر بندند.

    شب چراغ

    (~. چِ) (اِمر.)
    ۱- هر گوهر آبدار و درخشنده.
    ۲- کرم شب تاب.
    ۳- چراغانی.

      شب رنگ

      (شَ. رَ) (ص مر.)
      ۱- دارای رنگ تیره.
      ۲- اسب تیره رنگ.
      ۳- (اِ.) سنگی است سیاه.

        شب غریب

        (شَ غَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) نان و حلوایی که در شب اول دفن میت به جهت ترویح روح او قسمت کنند.

          شب

          (شَ) [ په. ] (اِ.) زمانِ بین غروب خورشید تا سپیده دم. ؛ ~ قدر شبی در ماه مبارک رمضان که در آن قرآن بر پیامبر (ص) نازل شد. تاریخ دقیق آن معلوم نیست لذا شب‌های هفدهم، نوزدهم، بیست ویکم، بیست و سوم و بیست و هفتم را شب قدر دانسته‌اند، لیله القدر. ؛ ~ برات شب پانزدهم شعبان، شب قدر. ؛ ~ شعر مراسم شبانه که در آن تعدادی شاعر شعرهای خود را برای حاضران می‌خوانند.

            شب

            (شَ بّ) [ ع. ] (اِ.) نوعی از زاج که بیشتر در یمن به دست آید؛ شب یمانی، زاج سفید.

              Scroll to Top